Tąpnięcie KGHM Rudna – dwóch pracowników poszkodowanych

W dniu 18 lipca 2026 r. w zakładzie górniczym KGHM Polska Miedź S.A. O/ZG „Rudna” w Polkowicach doszło do samoistnego wstrząsu górotworu o energii 5,2×10 do potęgi 7 J (5,2×107 J). Zjawisko to wywołało skutki zakwalifikowane jako tąpnięcie. W wyniku dynamicznego oddziaływania zdarzenia dwóch pracowników doznało obrażeń powodujących czasową niezdolność do pracy. OUG we Wrocławiu wstrzymał ruch w obszarze dotkniętym zdarzeniem.

Czytaj także: Choroby zawodowe w górnictwie. Raport 2021–2025

Przebieg zdarzenia i akcja ratownicza

Do wstrząsu doszło o godzinie 13:27 w polu eksploatacyjnym GL-XXVIII/2 oddziału G-2, a konkretnie w odległości około 1,2 km na północ od Szybu R-XI. Mianowicie ognisko tego zjawiska zlokalizowano bezpośrednio na skrzyżowaniu komory K-25 i pasa P-112. Podczas kiedy doszło do wstrząsu, w rejonie tym prowadzono standardowe roboty górnicze, obejmujące wiercenie otworów strzałowych oraz wybieranie i odstawę urobku.

W momencie zaistnienia wstrząsu w strefie zagrożenia znajdowało się 7 pracowników:

• 6 pracowników zdołało samodzielnie wycofać się ze strefy zagrożenia,
• 1 pracownik (górnik-instruktor strzałowy) został uwięziony i obsypany rumoszem skalnym wyrzuconym z ociosów.

Do działań skierowano niezwłocznie dyżurujące zastępy ratownicze Górniczego Pogotowia Ratowniczego Jednostki Ratownictwa Górniczo-Hutniczego (JRGH) w Sobinie. Sama akcja ratownicza polegała natomiast na ręcznym przebieraniu mas skalnych przy użyciu łopat i grac w celu jak najszybszego uwolnienia poszkodowanego górnika.

Po uwolnieniu poszkodowanego, zaopatrzeniu medycznym przez lekarza JRGH oraz wytransportowaniu go na powierzchnię, o godzinie 15:45 Kierownik Akcji ogłosił wreszcie jej oficjalne zakończenie. W konsekwencji dwóch poszkodowanych pracowników – a konkretnie górnik-instruktor strzałowy, a także operator ładowarki ŁK-1 – przetransportowano następnie do Szpitalnego Oddziału Ratowniczego w Lubinie w celu przeprowadzenia dalszej diagnostyki, skąd po badaniach zostali tego samego dnia wypisani do domów.

Warunki geologiczno-górnicze oraz stosowana profilaktyka

Złoże rud miedzi w rejonie pola GL-XXVIII/2 (o średniej miąższości 1,5 m) stanowią dolnocechsztyńskie dolomity, łupki oraz piaskowce czerwonego spągowca.

Wyrobiska pola charakteryzowały się określonym stopniem zagrożeń naturalnych:

• II stopień zagrożenia tąpaniami,
• I stopień zagrożenia wodnego,
• I kategoria zagrożenia wyrzutami gazów i skał,
• II stopień zagrożenia klimatycznego na stanowiskach pracy.

Eksploatacja prowadzona była systemem komorowo-filarowym z ugięciem stropu (komory o szerokości ok. 7 m, wysokości śr. 2,2 m; filary 12 m na 14 m w osiach). Wyrobiska zabezpieczono obudową kotwową wklejaną. Stosowano w niej żerdzie o długości 1,8 m montowane w siatce 1,5 m na 1,5 m. Jako obudowę dodatkową wykorzystywano natomiast kotwy rozprężne OB o długości 5 m, drewniane stojaki i stosy podporowe oraz stojaki hydrauliczne Hydrotech.

W polu wyznaczono strefę szczególnego zagrożenia tąpaniami z limitem zatrudnienia do 15 osób. W ramach profilaktyki stosowano rygor grupowego strzelania nie mniej niż 6 przodków (w tym co najmniej 4 odpalane w postępie w caliźnie) z 6-godzinnym czasem wyczekiwania w strefie.

Przewietrzanie realizowano prądem powietrza od szybu wdechowego R-VII w ilości ok. 2600 m3/min, przy tym z wykorzystaniem systemu klimatyzacji centralnej o mocy chłodniczej 1,25 MW bezpośrednio przy froncie rozcinkowym. Ponadto po przewietrzeniu wyrobiska powietrze zużyte było następnie odprowadzane do pobliskiego szybu wentylacyjnego R-XI.

Skutki tąpnięcia w wyrobiskach

Po wygrodzeniu pola i przeprowadzeniu oględzin wyrobisk oddziału G-2 stwierdzono poważne zniszczenia i utrudnienia:

• urobień i obsypania ociosów,
• opady warstw stropu do około 0,8 m powodujące liczne niedrożności wyrobisk,
• opadnięcia sygnalizatorów rozwarstwień stropu na skrzyżowaniach frontu,
• unieruchomienie w polu ładowarki łyżkowej oraz samobieżnego wozu wiertniczego.

W trakcie oględzin wykonano również pomiary parametrów mikroklimatu. Na trasie przejścia poza frontem rozcinkowym odnotowano przekroczenie wyznaczonej temperatury suchej granicznej, która wyniosła 36,7°C. Ponadto temperatura zastępcza klimatu przekroczyła tam dopuszczalny poziom 32°C.

Decyzja Organu Nadzoru Górniczego

W związku z tym zaistniałym zdarzeniem Dyrektor Okręgowego Urzędu Górniczego we Wrocławiu wydał w konsekwencji w dniu 20 lipca 2026 r. decyzję wstrzymującą ruch zakładu górniczego KGHM Polska Miedź S.A. O/ZG „Rudna” – a konkretnie w części dotyczącej dalszego prowadzenia eksploatacji w polu GL-XXVIII/2 oddziału G-2.

Wznowienie ruchu w tym obszarze uzależniono od spełnienia następujących warunków:

1. Przeprowadzenie kontroli i usunięcie skutków: Należy przeprowadzić szczegółową kontrolę stanu wyrobisk oraz ich obudowy. Niezbędne jest doprowadzenie ich do zgodności z projektem technicznym. Wymagane jest uwolnienie i wytransportowanie maszyn oraz likwidacja zagrożenia od załadowanych przodków. Działania te określi KRZG po zaopiniowaniu przez właściwe zespoły kopalniane.
2. Analiza projektu technicznego: Dokonanie przez właściwe zespoły kopalniane analizy projektu eksploatacji w kontekście dostosowania profilaktyki oraz rygorów prowadzenia robót do warunków po tąpnięciu, ze szczególnym uwzględnieniem rejonów o trudnych warunkach mikroklimatu.
3. Ustalenie nowych rygorów eksploatacji: Ustalenie zasad dalszego prowadzenia robót z uwzględnieniem opinii połączonych zespołów Przedsiębiorcy KGHM Polska Miedź S.A. ds. tąpań, zawałów oraz przewietrzania i zagrożenia klimatycznego.

Ponadto, Dyrektor OUG we Wrocławiu wstrzymał ruch unieruchomionej ładowarki łyżkowej oraz samobieżnego wozu wiertniczego do czasu sprawdzenia ich stanu technicznego, usunięcia uszkodzeń oraz uzyskania zezwoleń KRZG na ponowne oddanie ich do ruchu.

Może Cię również zainteresować: Wstrząs w KWK Knurów Szczygłowice. Pracownik poszkodowany

Źródło: WUG