Nie wszyscy pracownicy korzystają prawidłowo z odzieży ochronnej. Raport ujawnia skalę problemu
Choć większość firm w polskim przemyśle zapewnia pracownikom odzież ochronną i środki ochrony indywidualnej, w praktyce ich prawidłowe stosowanie nadal pozostaje wyzwaniem. Aż 78% pracowników i 83% przedstawicieli kadry zarządzającej zauważa przypadki niepełnego korzystania z odzieży ochronnej lub środków ochrony indywidualnej (ŚOI), np. zdejmowania wybranych elementów wyposażenia. Jednocześnie cztery na pięć osób wskazuje, że największą przeszkodą w ich użytkowaniu jest zwykły dyskomfort.

Skala zjawiska: niepełne i niewłaściwe użytkowanie ŚOI
Dane przedstawiono w raporcie Stowarzyszenia Koalicja Bezpieczni w Pracy „Bezpieczeństwo Pracy w Polsce 2026”. Ciągłe noszenie odzieży ochronnej deklaruje 70% kadry zarządzającej oraz 65% pracowników.
Jednak największym problemem pozostaje nieprawidłowe użytkowanie odzieży ochronnej, takie jak rozpięta odzież czy niewłaściwe założenie elementów. Odpowiednio 78% kadry zarządzającej i 79% pracowników wskazuje, że takie przypadki występują co najmniej rzadko.
Komfort kluczem do prawidłowego stosowania ochrony
Najczęściej wskazywaną trudnością związaną z użytkowaniem odzieży ochronnej i środków ochrony indywidualnej (ŚOI) jest dyskomfort podczas długotrwałego noszenia. Problem ten dostrzega 84% osób zarządzających oraz 80% pracowników.
– Odzież ochronna powinna być komfortowa i dobrze dopasowana, ponieważ tylko wtedy pracownik będzie chciał i mógł używać jej przez cały wymagany czas. Dyskomfort, ucisk, przegrzewanie, niewłaściwy rozmiar czy brak kompatybilności z innymi ŚOI zwiększają ryzyko zdejmowania elementów ochrony, ich przerabiania lub stosowania niezgodnie z przeznaczeniem. Lepsze dopasowanie może więc poprawić wskaźnik użytkowania odzieży i realnie zwiększyć poziom ochrony – komentuje Elżbieta Rogowska, Członek Zarządu Stowarzyszenia Koalicja Bezpieczni w Pracy, Wiceprezes Zarządu PW Krystian.
Część wyzwań częściej dostrzega kadra zarządzająca niż sami pracownicy. Dotyczy to przede wszystkim:
- niedostatecznego dopasowania odzieży do różnych użytkowników, np. pod względem rozmiaru, płci czy sylwetki (80% kadry zarządzającej vs 75% pracowników),
- niekompatybilności różnych środków ochrony indywidualnej (80% vs 72%),
- utrudniania wykonywania pracy lub obsługi maszyn i urządzeń (80% vs 72%).
– Ważne jest, aby proces doboru odzieży nie odbywał się bez udziału jej użytkowników. Komfort, ergonomia i dopasowanie do specyfiki wykonywanej pracy są kluczowe dla prawidłowego stosowania środków ochrony indywidualnej. Ostatecznie nawet najlepsza odzież ochronna spełni swoją funkcję tylko wtedy, gdy pracownik będzie chciał i potrafił korzystać z niej we właściwy sposób – twierdzi Ewa Gawrysiak, Członek Zarządu Stowarzyszenia Koalicja Bezpieczni w Pracy, Regional Manager CEE TenCate Protective Fabrics.
Konserwacja, naprawa i pranie odzieży ochronnej
Badanie pokazuje, że za wymianę zużytej odzieży najczęściej odpowiadają same firmy. Aż 44% respondentów realizuje to we własnym zakresie, a 25% korzysta z zewnętrznego dostawcy. Naprawami i serwisowaniem odzieży ochronnej najczęściej zajmuje się firma (31%) lub wyspecjalizowany partner zewnętrzny (29%).
Inaczej wygląda sytuacja w przypadku prania odzieży ochronnej. Najczęściej zajmują się tym sami pracownicy we własnym zakresie (43%), z kolei zewnętrznym dostawcom powierza ten proces 28% firm.
– Od chwili zakupu przez cały czas użytkowania odzież ochronna musi spełniać wymagania rygorystycznych norm, zaś każdy błąd w praniu, suszeniu czy przechowywaniu prowadzić może do utraty właściwości odzieży i podnosić ryzyko wypadku. Ścisłe przestrzeganie instrukcji użytkowania i czyszczenia wydanej przez producenta wymagają wiedzy, a domowe pralki i detergenty mogą nie sprostać wymogom właściwej konserwacji – podkreśla Katarzyna Petrusiewicz, Członek Zarządu Stowarzyszenia Koalicja Bezpieczni w Pracy, Regional QESH Manager CEE CWS Workwear.
O badaniu
Badanie zostało zrealizowane w dniach 18–26 czerwca 2026 r. przez SW RESEARCH Agencję Badań Rynku i Opinii. W jego ramach przeprowadzono 300 wywiadów telefonicznych (CATI) wśród osób zarządzających oraz 300 ankiet wśród pracowników pięciu sektorów przemysłowych:
- produkcji artykułów spożywczych i napojów,
- produkcji chemikaliów, wyrobów chemicznych, leków, substancji farmaceutycznych i pozostałych wyrobów farmaceutycznych,
- przemysłu ciężkiego,
- górnictwa i wydobywania,
- wytwarzania i zaopatrywania w energię elektryczną, gaz, parę wodną i gorącą wodę.
Partnerem raportu jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych. W materiale wypowiadają się również przedstawiciele Państwowej Inspekcji Pracy, Centralnego Instytutu Ochrony Pracy – Państwowego Instytutu Badawczego oraz Pracodawców RP.
