P.Litwa: Kultura bezpieczeństwa w górnictwie – od procedur do odpowiedzialności
Czy w Polsce funkcjonują skuteczne programy wsparcia dla górników, którzy po wypadkach wracają do pracy w innym charakterze, np. jako instruktorzy BHP?
Kwestia reintegracji zawodowej górników po wypadkach przy pracy jest niezwykle istotna – zarówno z perspektywy społecznej, jak i bezpieczeństwa w branży. W Polsce funkcjonują mechanizmy umożliwiające powrót pracowników poszkodowanych w wypadkach przy pracy do aktywności zawodowej, choć nie zawsze są one wystarczająco zintegrowane lub systemowe. W niektórych zakładach górniczych prowadzone są dobre praktyki – np. oferowanie osobom, które nie mogą już pracować w przodku, możliwości zatrudnienia w innym charakterze, na stanowiskach o mniejszym narażeniu na wypadki przy pracy oraz czynniki szkodliwe dla zdrowia występujące w środowisku pracy, mając na uwadze wykorzystanie wiedzy i doświadczenia tych osób. Miejsca i stanowiska pracy wyznaczane są przeważnie poza ścianami wydobywczymi i przodkami wyrobisk chodnikowych, w porozumieniu z lekarzem medycyny pracy, i każdorazowo dostosowane do indywidualnych przypadków. Wiedza
i doświadczenie tych pracowników wykorzystywane są między innymi na stanowiskach szkoleniowych, stanowiskach instruktorów praktycznej nauki zawodu, w prowadzeniu szkoleń i instruktaży. Takie działania nie tylko pozwalają na wykorzystanie ich cennego doświadczenia, ale również przyczyniają się do budowania kultury bezpieczeństwa opartej na praktycznej wiedzy i autorytecie. Z punktu widzenia WUG wspieranie takich rozwiązań jest niezwykle cenne. W naszych rekomendacjach i działaniach informacyjnych wielokrotnie podkreślamy znaczenie wykorzystania potencjału doświadczonych pracowników, zwłaszcza tych, którzy sami doświadczyli ryzyka pracy pod ziemią. Ich zaangażowanie w działania prewencyjne może realnie wpłynąć na podniesienie poziomu świadomości i odpowiedzialności za bezpieczeństwo wśród załogi. Warto [...]
