Przewóz towarów niebezpiecznych w transporcie lotniczym
Klasyfikacja towarów niebezpiecznych
Podstawę w trakcie klasyfikacji towarów niebezpiecznych stanowi charakterystyka fizyczna, chemiczna oraz biologiczna danej substancji, mieszaniny lub przedmiotu zawierającego te indywidua. Właściwości te powinny zostać zbadane w zgodzie z metodami, procedurami i normami wskazanymi w Podręczniku badań i kryteriów. Po uzyskaniu wyników badań podczas procesu klasyfikacji porównuje się je z kryteriami zawartymi w przepisach o przewozie towarów niebezpiecznych. Zagrożenie dominujące, wykazujące największą intensywność, jest czynnikiem determinującym zaliczenie towaru do określonej klasy lub podklasy. Wskazywane zagrożenie może występować w niektórych klasach i podklasach z ustalonym natężeniem, stąd należy je określić za pomocą grupy pakowania. Parametr ten oznacza się cyfrą rzymską, a jego znaczenie jest następujące:
- I grupa pakowania: materiały stwarzające duże zagrożenie,
- II grupa pakowania: materiały stwarzające średnie zagrożenie,
- III grupa pakowania: materiały stwarzające małe zagrożenie.
Klasy i podklasy
W przypadku, gdy towar stwarza więcej zagrożeń, jednakże o mniejszej intensywności, zostają one określone mianem zagrożeń dodatkowych. Są opisane jako ryzyka dodatkowe. Rodzaj zagrożeń dominujących i dodatkowych obrazowany jest za pomocą nalepek ostrzegawczych. Finalnym etapem procedury klasyfikacji jest przyporządkowanie numeru UN lub ID i prawidłowej nazwy przewozowej dla danego towaru niebezpiecznego. Numer UN jest czterocyfrowym numerem identyfikacyjnym materiału lub przedmiotu, pochodzącym z Przepisów modelowych ONZ. Towary niebezpieczne, zgodnie z przepisami zawartymi w przepisach lotniczych, dzielą się na dziewięć klas:
- 1 [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
