Pył jako zagrożenie pożarem i wybuchem

Badanie temperatury zapłonu warstwy pyłu

Do badania temperatury zapłonu warstwy pyłu wykorzystuje się specjalne urządzenie (fot. 1), którego budowa określona jest w normie PN-EN 50281-2-1:2002. Przedmiotowe stanowisko pomiarowe składa się z kilku połączonych ze sobą elementów:

• urządzenia grzejnego wyposażonego w płytę,
• bloku regulacji i rejestracji temperatury,
• przyrządu kontroli temperatury płyty grzejnej.

Badanie zgodne z metodą A polega na położeniu pierścienia ze stali na powierzchni płyty grzejnej podgrzanej do danej temperatury. Należy ustawić temperaturę płyty grzejnej na żądaną wartość. Gdy temperatura nominalna zostaje osiągnięta, określona ilość pyłu umieszczana jest wewnątrz pierścienia. Konieczne jest zamontowanie termopary w środku pierścienia i równomierne zasypywanie jego wnętrza pyłem. Przez specjalne wycięcia w pierścieniu przeprowadzana jest termopara. Do bloku regulacji temperatury dołącza się termopary płyty grzejnej T1 i T2 oraz termoparę warstwy pyłu T3. Za pomocą komputera i programu rejestrującego temperatura może być stale obserwowana podczas badania. Można ją również obserwować na panelu przednim bloku sterownika.

Warstwa pyłu

Warstwę pyłu kształtuje się w pierścieniu o średnicy wewnętrznej 100 mm wykonanym z metalu i mającym obustronne nacięcia umożliwiające umiejscowienie drutów termopary. Grubość warstwy badanego pyłu powinna wynosić 5 mm ± 0,1 mm. Jednak norma dopuszcza możliwość wykonania badania przy innej grubości warstwy (12,5 mm ± 0,1 mm; 15,0 mm ± 0,1 mm). Pyłu nie należy zbytnio ugniatać. Wystarczy [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas