Komfort użytkowania oraz wybrane właściwości ochronne obuwia chroniącego przed zagrożeniami mechanicznymi
Konstrukcja obuwia
Wymagania dotyczące właściwości użytkowych oraz parametrów ochronnych dla poszczególnych typów konstrukcji obuwia zostały określone w serii norm ISO [1, 2, 3].
Ze względu na konstrukcję obuwie można podzielić na następujące typy:
- półbuty (konstrukcja typu A),
- trzewiki (konstrukcja typu B),
- buty (konstrukcja typu C),
- buty do kolan (konstrukcja typu D),
- obuwie z przedłużoną cholewką (konstrukcja typu E).
Wybór odpowiedniego typu konstrukcji zależy przede wszystkim od obszaru narażenia pracownika na działanie czynnika niebezpiecznego i warunków pracy. Wybierając typ konstrukcji obuwia, należy również pamiętać o warunkach pracy, w szczególności temperaturze, narażeniu na działanie wody oraz ciężkości pracy. Na przykład przy pracy na otwartej przestrzeni powinno się stosować trzewiki, zaś w pomieszczeniach zamkniętych lepsze rozwiązanie stanowią półbuty, które są lżejsze od trzewików. W trudnych warunkach terenowych lepiej sprawdzą się odpowiednie buty.
Zastosowane materiały
Oprócz typu konstrukcji obuwie podzielono na kategorie ze względu na rodzaj zastosowanych materiałów:
- obuwie o wierzchach ze skóry lub innych materiałów, z wyjątkiem obuwia całogumowego i całotworzywowego (kod I),
- obuwie całogumowe (wulkanizowane) i całotworzywowe (formowane wtryskowo) (kod II).
W normach ISO [1, 2, 3] wyróżniono również obuwie hybrydowe. Do tej kategorii zaliczono obuwie, które nie może być zaklasyfikowane do obuwia kategorii [...]
