Objętościowe i powierzchniowe metody badań nieniszczących wykorzystywane w ocenie stanu technicznego ustrojów nośnych UTB

Radiogramy powinny być oceniane w pomieszczeniu zaciemnionym, na ekranie negatoskopu z regulowaną luminancją. Ekran negatoskopu powinien być maskowany do obszaru obserwowanego. Należy mieć na uwadze fakt, że oko potrzebuje pewnego czasu na adaptację do warunków obserwacji. Z reguły czas ten wynosi około 10–15 min.

Rozróżniamy dwie klasy technik radiograficznych:

a) klasę A – techniki podstawowe o tzw. normalnej czułości,
b) klasę B – techniki ulepszone o tzw. podwyższonej czułości.

Badania ultradźwiękowe

Badania ultradźwiękowe (ang. ultrasonic testing, UT) należą do metod badań objętościowych. Umożliwiają one, zależnie od stosowanych rodzajów fal, wykrywanie przede wszystkim wewnętrznych, ale także powierzchniowych i podpowierzchniowych nieciągłości obiektów. Metoda ta pozwala wykryć najniebezpieczniejsze nieciągłości płaskie i wąskoszczelinowe.

Prowadzenie badań obiektów metodą ultradźwiękową polega na:

a) wprowadzeniu do obiektów fal ultradźwiękowych (sprężystych), tj. drgań mechanicznych o częstotliwościach większych od 200 kHz, konieczne jest skanowanie powierzchni obiektu, przesuwanie głowicy po powierzchni obiektu,
b) detekcji sygnałów (impulsów) wywołanych przez fale przechodzące przez obiekty.

Do oceny wymiarów nieciągłości obiektów wykorzystywana jest głównie informacja zawarta w amplitudzie sygnałów, w zależności od drogi przebytej przez falę, a dla rozległych nieciągłości płaskich i nieciągłości liniowych – informacja zawarta w obwiedni sygnałów dla nieciągłości uzyskiwanych przy przemieszczaniu głowic wzdłuż nieciągłości.

W przypadku badań ultradźwiękowych [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas