Zatrucie tlenkiem węgla – przyczyny, skutki, wykrywanie

Powikłania

Tlenek węgla stanowi szczególne zagrożenie dla narządów wykorzystujących duże ilości tlenu w procesach metabolicznych, a więc dla ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i mięśnia sercowego. Ośrodkowy układ nerwowy uważany jest za narząd krytyczny w ostrych zatruciach tlenkiem węgla. W lżejszych zatruciach i w początkowej ich fazie dominują dolegliwości niespecyficzne, m.in.:

• zawroty i bóle głowy,
• szum w uszach,
• uczucie odurzenia,
• i postępujące zobojętnienie, które uniemożliwia ocenę zagrożenia i działania zmierzające do przerwania narażenia.

Wczesnym i bardzo groźnym powikłaniem neurotoksycznego działania tlenku węgla jest obrzęk mózgu. Tlenek węgla wywiera również silne działanie toksyczne na układ sercowo-naczyniowy. Najczęstszy objaw to tachykardia i obniżenie ciśnienia tętniczego. Szczególnie wrażliwi na kardiotoksyczne oddziaływanie tlenku węgla są pacjenci z chorobami układu krążenia, a zwłaszcza z chorobą niedokrwienną serca. Najpoważniejszym powikłaniem w obrębie układu oddechowego jest toksyczny obrzęk płuc, o obrazie klinicznym zbliżonym do zespołu ostrej niewydolności oddechowej dorosłych (ARDS). 

Szczególnie zagrożone poważnymi powikłaniami zatrucia tlenkiem węgla, a nawet zgonem, są dzieci oraz kobiety w ciąży. Hemoglobina płodowa ma większe powinowactwo do CO niż hemoglobina matki, a także wolniejszy współczynnik eliminacji. Następstwa zatrucia tlenkiem węgla mogą pojawiać się po okresie wstępnego utajenia trwającym od 1 do 6 tygodni. Pojawić mogą się zaburzenia pamięci, zmiany osobowości, euforia, zaburzenia zdolności osądu i abstrakcyjnego myślenia, osłabienie koncentracji [3, 8, 9].

[...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję