Konstrukcja oraz dobór rękawic ochronnych do wybranych zagrożeń występujących na stanowiskach pracy w przemyśle
Własności mechaniczne rękawic
Rękawice chroniące przed zagrożeniami termicznymi można podzielić w zależności od konstrukcji i wymagań na rękawice ogólnego przeznaczenia, hutnicze, spawalnicze, strażackie. Ogólne wymagania dla grupy rękawic chroniących przed gorącymi czynnikami termicznymi podano w normie EN 407:2020 [7].
Dla każdego z parametrów podano cztery poziomy skuteczności. Wartości tych poziomów oceniane są na podstawie teoretycznych badań laboratoryjnych. W przypadku badania skuteczności zachowania się podczas palenia oceniany jest czas, po którym po kontakcie z płomieniem próbka materiału rękawicy pali się lub żarzy.
W przypadku odporności na ciepło kontaktowe oceniany jest czas przyrostu temperatury wewnątrz rękawicy (do progu bólu) podczas kontaktu z przedmiotami o temperaturze odpowiednio: 100°C, 250°C, 350°C, a także 500°C. Dla wymienionych temperatur czas ten powinien być dłuższy niż 15 s. Natomiast poziom skuteczności odporności na ciepło konwekcyjne ocenia się na podstawie wskaźnika przenoszenia ciepła (HTI), a w przypadku odporności na promieniowanie cieplne wykorzystywany jest wskaźnik t24.
Ocena skuteczności ochrony rąk przed odpryskami stopionych metali
Bardziej realistyczne wskaźniki wykorzystywane są do oceny skuteczności ochrony rąk przed drobnymi oraz dużymi odpryskami stopionych metali. W przypadku małych odprysków oceniana jest odporność rękawicy na liczbę kropli stopionego metalu powstających podczas spawania. Dla rękawic hutniczych sprawdza się natomiast odporność rękawicy na masę stopionego żelaza (lub innego metalu określonego przez producenta).
Rękawice chroniące przed zagrożeniami termicznymi wytwarzane są [...]
