Pomiary w środowisku pracy − zagrożenia biologiczne

Pobieranie próbek – pomiary stężeń

Warunki pobierania w próbek powietrza na stanowiskach pracy w odniesieniu do mikroorganizmów, a także ich metabolitów zostały określone w normach polskich: PN-EN 14031 (2006), PN-EN 13098 (2007), PN-EN 14583 (2008), PN-EN 14042 (2010) [13-16] – norma wycofana. W ocenie narażenia na szkodliwe czynniki biologiczne największe znaczenie mają wyniki pomiarów stężenia: bakterii, grzybów, a także endotoksyn w powietrzu. Do pobierania próbek bioaerozoli najczęściej wykorzystuje się metody zderzeniowe (impakcyjne), wychwyt cząstek do cieczy (inpingement), metody filtracyjne, a także elektrostatyczne.

Skład gatunkowy

W oznaczaniu składu gatunkowego pobranych próbek powietrza największą rolę odgrywają metody hodowlane z wykorzystaniem selektywnych podłoży mikrobiologicznych, mikroskopowe, metaboliczne oraz molekularne [17]. Metody hodowlane pozwalają określić liczbę żywych i zdolnych do rozwoju komórek bakterii i grzybów w badanej objętości powietrza. W tym celu badana próbka zostaje zaaspirowana przez próbnik bezpośrednio na podłoże mikrobiologiczne stwarzające bezpośrednio optymalne warunki wzrostowe dla poszczególnych grup mikroorganizmów. Następnie jest poddana inkubacji w odpowiednich warunkach termiczno-wilgotnościowych. Wyrosłe kolonie mikroorganizmów są zliczane, a wynik pomiaru stężenia bioaerozolu wyraża się w jednostkach tworzących kolonie w 1 m³ powietrza (jtk/m³ lub cfu/m³).

Identyfikacja izolowanych drobnoustrojów

Niewątpliwą zaletą metod hodowlanych jest możliwość identyfikacji izolowanych drobnoustrojów co do rodzaju lub gatunku. Co pozwala na odpowiednie przyporządkowanie ich do grup zagrożenia.

Impakcja próbek do [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas